Κοιτάζω τη θάλασσα μακριάκαι απογοητεύομαιβλέπω τον ουρανό που ’ναι ψηλάκαι ονειρεύομαι.Παρατηρώ τον ήλιο που ανατέλλεικαι γεμίζω χαράτον βλέπω όμως, καθώς δύει και με πιάνει απελπισιά. Όλη η φύση γύρω μου μου χαμογελάοι άνθρωποι δε ρίχνουν ούτε μια ματιάο κόσμος μας, γιατί δε μ’ αγαπά;