Η ΛΙΤΑΝΕΙΑΣτη μάνα μου ξενύχτησακαι στην καρδιά μου βρήκατις λουλουδιές στο χώμα έμπηξακαλά το ματοχέριστην αυριανή την κόμισσακαρπώθηκα τα λόγιακαι στην αυγή λιτάνεψατη σάρκα που χα φέρειδεν λησμονώ τα γιατρικάπου μου 'φεραν στο στόμαούτε τα δέντρα πουκόψαν τα ατόφια τα κλαδιά τηςτην μουλωχτή γειτόνισσαπερίμενα για να 'ρθεινα φέρει ξύλινο σταυρόκαι ο Άγιος κοντά τηςκάνε καλά μου Πάτερ μου,γλυκέ μου άρχοντα μου,κάνε καλά την κουνιστήτη γελωτάτη χέρακάνε κουράγιο στο κορμίνα αντέξει τις πληγές μουδώσε ανάσα προσευχήΧριστού και δώσε βέραδώσε ζωή στον ακουστόδώσε συμπόνιακαι γιάτρεψε τη φλόγαπαρ' τον καημό και το κακόκαι πέτα το σε βάλτουςδώσε ψυχή σ αυτό το νιοκαι λύτρωσε και ευλόγαγια θα 'ρθει η ώρα τουκαι θα ζητά να πάρει όλα πίσωγια να δοξάσει το Θεόθα πάρει τα στερνά τουκαι όταν θα ρίξει γόνατανα πέσει προσκυνώνταςη Παναγιά θα βοηθάκαι ο Κύριος κοντά του.