ΕΤΟΙΜΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣΈτοιμη να ανέβω το βουνό τού σαν κάποτενα περάσω το ποτάμι μια ώρα αρχύτερανα φτάσω στην ατόλη τού αντίονα σταθώ στην κοιλάδα τού σαν ψέματακαθισμένη ανάμεσα στις ευγενικές καλησπέρεςστα πώς είσαι με νόημα,με ένα όνειρο δρόμου απέραντο ακόμαπου κυλάει δίπλα σε μηλιές κατάφορτεςκήπους κρεμαστούς.Τόσο μα τόσο αβέβαιη για όλες τις στοργικές λέξειςπου μόνο η σιωπή σου μπορεί να μου πειπως με νιώθεις.Έτοιμη να αντέξω αυτό που λέγεται καλάτον σπαραγμό τού δόξα τω Θεώτου όπως πάντα,αν είχε προλάβει ο Θεόςνα πλάσει τις λέξειςνα τους βρει εντολές, αμαρτίεςου φονεύσειςκαι κατά γράμμα απαγορεύσεις.Με τόσα προσοχήστις σκάλες, στις πόρτεςστο ολισθηρό δάπεδοστην ανάγνωση των όρωνστην ύλη των αντιστάσεων.Ένα μέρος μου μέσα σ’ αυτό το οχυρό της σιωπήςαιωρούμενη σε κατάσταση χάρηςανοιχτές ώρες, ανοιχτοί ουρανοί,τι είχες, ό,τι είχα πάντα.Και συνεχίζω με το σούρουπο μόνο για σήμερατην παρανόηση του μέρα τη μέρανα ρωτάω αν έχετε κατοικίδιο,εγώ συλλέγω ποικιλίες πεταλούδας.