Στον δυτικό πολιτισμό, ο Περικλής, που διαθέτει το σπάνιο προνόμιο να έχει δώσει τοόνομά του σε έναν «Αιώνα», ενσαρκώνει την πολιτική και πολιτιστική ακμή του αρχαίουελληνικού κόσμου. Θα πρέπει, ωστόσο, να πιστέψουμε τον Θουκυδίδη, ο οποίος, ανα-φερόμενος στην Αθήνα, υποστηρίζει ότι «το πολίτευμα λεγόταν μεν δημοκρατία, στηνπραγματικότητα όμως διαμορφωνόταν σε διακυβέρνηση από τον πρώτο πολίτη»; ΟΠερικλής κυβέρνησε σαν μονάρχης με τη συγκατάθεση των μαζών ή ήταν απλώς καιμόνο ένα ανδρείκελο στα χέρια του δήμου; Από τον Θουκυδίδη ώς τον Πλούταρχο, από τον Βολταίρο ώς τον Ρουσσώ, απότον Grote ώς τον Duruy, ιστορικοί και συγγραφείς, αρχαίοι και νεότεροι, έθεσαν πολλά ερωτήματα για τις σχέσεις ανάμεσαστον ηγέτη και την κοινότητα των Αθηναίων πολιτών. Ο Περικλής, πανίσχυρος ηγέτης ή απλό φερέφωνο των προσδοκιώντου λαού; Αυτό είναι το αίνιγμα το οποίο επιχειρεί να λύσει η παρούσα ιστορική και ιστοριογραφική μελέτη.O Βενσάν Αζουλαί μάς προσφέρει ένα αξέχαστο πορτρέτο του Περικλή και της ταραγμένης εποχής του, ρίχνοντας φωςστην ισχυρή του οικογένεια, στην αγάπη του για τις τέχνες και στην απαράμιλλη επιρροή του στην πολιτική και τον πολι-τισμό της Αθήνας. Εξετάζει με νέα ματιά την πρόσληψη του Περικλή, από τους συγχρόνους του και τους μεταγενέστε-ρους, αναγνωρίζοντας τόσο τα επιτεύγματά του όσο και τις αποτυχίες του.