«Πάντα ο στόχος της έκφρασης μου είτε στα εικαστικά είτε στο θέατροείτε στο τραγούδι ήταν η επικοινωνία με όσο το δυνατόν περισσότερουςανθρώπους και ταυτοχρόνως με όσο το δυνατόν λιγότερους όρους συμ-μετοχής στο κάλεσμά μου. Φαντάζεστε λοιπόν τη χαρά και την έκπληξήμου όταν στα εξήντα πέντε μου ανακάλυψα μαζί με το κινητό τηλέφωνοκαι τον μαγικό κόσμο του facebook! Aμέσως αισθάνθηκα κάτι ανάμεσασε μέλισσα χαμένη σε ανθοκομική έκθεση, σε γουρουνάκι χωμένο ως ταμπούνια σε ιαματικά λασπόλουτρα, σε αστροναύτη στον πλανήτη γη πουέμοιαζε με την γη σαν δυο σταγόνες νερό… μόνο που δεν μπορούσες νατο πιεις και σαν επισκέπτης στα ανάκτορα της Κίρκης όπου έκπληκτοςέβλεπες ανθρώπους που γνώριζες να μεταμορφώνονται σε κάτι άλλο πουείχε σαν κύριο χαρακτηριστικό του τον θυμό… και τα έδωσα όλα: χρόνο,κέφι, αγάπη, συνέπεια προσπαθώντας να βρω τι με γοητεύει, τι με συγκι-νεί, τι με παρηγορεί, τι με χαλάει, τι με απελπίζει σ’ αυτή την οπωσδήποτε“κατώτερη μορφή ζωής” μήπως και καταλάβω σε βάθος τον εαυτόν μουκαι τους άλλους…