ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑΚάθε σκαμπίλι της ζωήςεμένα άνοιγε πληγή, όμως με την υπομονήέπαυε να αιμορραγεί,την έγιανα με χάδι,μα έμενε σημάδι.Σκαμπίλια έφαγα πολλάμέχρι βαθιά στα σωθικά,μα πάλευα μες στη ζωήνα τη γιατρεύω την πληγήκαι αν έχω τα σημάδιακαρδιά δεν έχω άδεια.Αυτά μου 'πλασαν την ψυχή,κάναν τη σκέψη μου σοφή,στον πόνο να μη σταματώ,για τη χαρά να προσπαθώ,έχω καρδιά γιορτάτηστον πόνο δείχνω πλάτη.