Μέσα από τη φυλακή ο Ιωάννης Πατεράκης ανοίγει ένα παράθυρο προς τον κόσμο.«Ονειρεύομαι πια τις νύχτεςτην πόλη και τα φώτα, τους ανθρώπους,με ανοιχτά παράθυρα και χρωματιστά Ναι».