Εμπεριέχεται η Ασματική Ακολουθία και ο Παρακλητικός Κανόνας του Οσίου.Την ώρα της ακολουθίας, όταν ο γέροντας άκουγε το όνομα του Χριστού, είχες την αίσθηση ότι άνοιγε ένα φράγμα ψυχικό και πλημμύριζε η ύπαρξή του από τον έρωτα, που χρόνια ζούσε η καθαρή του καρδιά. Στο άκουσμα του ονόματος της Παναγίας, σεισμική δόνηση στο στασίδι του. Έσκυβε ευλαβικά το κυρτωμένο σώμα.Την ώρα της Λειτουργίας ένιωθες ότι κάθε λόγος γινόταν λαβίδα αγία και ο παππούς μεταλάμβανε «τη Χάρη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και την Αγάπη του Θεού και Πατρός και την Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος». Ναι, το έβλεπες. Ο γέροντας ζούσε τη θεία Λειτουργία. Έτρεχε, άκουγε, μιλούσε, παρακαλούσε, ικέτευε, άγγιζε τον Χριστό και γι΄ αυτό αναφωνούσε δοξολογικά ως άλλος Θωμάς, «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»!Μπροστά στο άγιο Ποτήριο χίλια στόματα έγινε. Άνοιξε η ψυχή, η διάνοια, το σώμα. Όλα τα κύτταρα, πνευματικά και σωματικά, σαν στόματα μιας χορωδίας. άνοιξαν και υποδέχθηκαν τον Χριστό ψάλλοντας «είς άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον».