ΑΤΣΑΛΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣΜε τη σκόνη του απογεύματος να κάθεται στη νύχτα, η ανεμελιά επιβάλλεται σε κάθε σου αναπόληση.Σκισμένα ρούχα και χρώματα στο πάτωμα που με παρηγορούσαν πριν κάτσουν πάνω του τα παλιά βιβλίαπλάι στα ξημερώματα.- Μόνο το Θεό να αποφύγουμε, μου είχες πει και η φρεσκάδα τους θα επανέρθει.- Όχι να τον συζητάμε όποτε σου κατέβει, τόνιζα τα πρωινά που δεν σε ένιωθα πάνω μου, δίπλα μουκαι στο μισοφαγωμένο έπιπλο που τα κορμιά μας εκτοξεύονταν μετά από κάτιάτσαλες συζητήσεις.