Σε ανήλιαγο σοκάκιβουίζει ένα κουνούπιπαγιδευμένοσταγόνες αγωνίας στα φτερά του.«Προσοχή στο φως.Είναι αναξιόπιστο.Θάνατος εξασφαλισμένος.Θανάσιμη παγίδα χωρίς έλεος».Ο εξολοθρευτής με βλέμμα έκπληκτο ρωτά:«Μιλούν και τα κουνούπια;»Το έντομο εξοργισμένο στροβιλίζεται.«Απαιτώ εκεχειρία.Απόδραση από το τεχνητό μαρτύριοτων LED.Μη με εγκλωβίζετε στη δίψα των αισθήσεων…»Τα βράδια της υπομονήςμεταμορφώνεται σε τίγρη ανελέητη.Ρουφά το αίμα μας αχόρταγαμέσα από αντανακλάσεις προβολέωντων διερχόμενων ασθενοφόρων.Αποκτά διαστάσεις γιγαντιαίεςυπαγορεύοντας μεθοδικά τις τύψεις μας