Η γυναίκα δεν είναι άνθρωποςΗ νύχταβγαίνειαπό ατμούς χειμάρρουσαν κούραση του κοριτσιούπου ρέει από όνειραΑναπνέει η βροχήανάμεσα στα δέντραοι άγγελοι αφήνονταικαρποίστους Παραδείσουςτου κορμιού μουΟι πέτρεςείναι οι γαληνεύσειςπου γλιστρούν με το καλοκαίριαπό την ουρά του νουΓιατί ο ήλιοςλύεταισε ταβάνια από κρίναΜαύρα ηλιοτρόπιαλιάζουνμετά τη βροχή