ΣΕΙΡΗΝΑθνητό το δέρμα σκιρτά κι εγώκλαίω· τη γλώσσαβγάζει τα δόντια, με κατασπαράζεικαι να το ποίημαμοιραίο με σύρμαπλέκει κοτσίδεςκορώνα χρυσήκορδέλες κι αλάτινερό στο κεφάλι ραίνει μερίχνει στα γόνατα[Από την έκδοση]