ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΓΑΛΑΖΙΟΝ' αφήναμε ένα διάστημα ουρανόΑνάμεσα στους ανθρώπους,Ανάμεσα στα λόγιαΚαι στο ζευγάρι τους,ανάμεσα στα πόδιαΑνάμεσα στην εικόνα και στον καθρέφτηΝ' ανασαίνουν,Να μπαίνουν εκεί μέσα ακούσια ή άθελαΝα βλέπουν την κλωνοποίησηΤου ίδιου τους του προσώπου,Να βλέπουν το τρεχιό,Τις συναντήσεις,Τις εγκαταλείψεις,Την αυταπάτηΚαι κάπου να συνέρχονται και να λένεΠώς μοιάζω σ' εκείνον, σ' εκείνονΣτον παραδίπλαΣε αυτόν, σε αυτόν, σε αυτόνΣ' εαυτόνΚαι πάλι να γλιστρούν, να ξεφεύγουνΝ' αναλαμβάνουν ρόλουςΚαι να λένεΧρειάζομαι και την αναπνοή,και το γαλάζιο