Χάραμα, με τη σκέψη σου Και μέσα μου κοχλάζει Του πόθου μου η προσμονή Λείπει η ανάσα σου Η αγκαλιά και το φιλί. ------------------------------ Κι έτσι, στο πουθενά αρμενίζοντας Τις πίκρες της ζωής μου να ξεχνώ Γιατί δεν μπόρεσα ν’ αλλάξω Μήτε εγώ, όρτσα στον κόσμο αυτό.