Στο θεατρικό αυτό, ο Ματέι Βίζνιεκ, δίνοντας με σχεδόν ειδησεογραφική ακρίβεια τη βαρβαρότητα των καταστάσεων και την υποβάθμιση της ανθρώπινης ύπαρξης, ψάχνει τη δική του ερμηνεία για το προσφυγικό.