Η Δράκου Κυριακή ως μια ειρηνίστρια δίνει με την ποίησή της νοήματα έντονου ανθρωπισμού, συναισθηματισμού, δημιουργικής φαντασίας, αξίες ζωής, αγάπη για την πατρίδα, τον κόσμο και τη φύση. Δείχνει με ρυθμό της ψυχής της και συναισθημάτων της , με διδαχτικότητα και ελπίδα τον δρόμο για να αντισταθούμε στην φθορά της εποχής.Μια στάλα φως στο σκοτάδι του νου, θα φέρει το γέννημα του ήλιου.Όταν μια ηλιαχτίδα πέσει στο πρόσωπο της μοίρας σαν επιλογή ,τότε ο ήλιος είναιμέσα στο βλέμμα μας.Το δάκρυ του ήλιου μας ανοίγει τα βλέφαρα.Για να χορτάσει ήλιο η ψυχή, χρειά?ζεται να αφεθεί στη ζεστασιά.Το αφέγγαρο μέρος της καρδιάς αιμορραγεί.