Κάπου εκείπέρα, σαπέρακάποια παιδιάμες τ’ αποσπερούαποσπερόπλεκανόνειρα. Απά ο ουρανόςτάφεγγεμε το φως των αστεριών. Και ούλα τα όνειρααγεροχόρευανστην αυλή του φεγγαριούκαι απά στο ξεφάντωματων ονειροχορευτώνξέσπασαν αστραπόβροντα. Κι απά στ’ αστραπόβρονταόρμησαν πεινασμένοι λύκοιθεριστές ονείρωντα δρεπάνια βάφτηκαν κόκκιναμε των παιδιών το αίμα. Κι ύστερα δρόμισαν γι’ αλλούοι θεριστές ονείρων.