Απρίλιος του 1973. Μια μετανάστρια περνά με πλοίο τη Μάγχη. Eπιβιβάζεται στο Direct Orient και διασχίζει με το τρένο την Ευρώπη για να φτάσει στην Αθήνα, όπου συναντά τις δίδυμες κόρες της, πριν συνεχίσει το ταξίδι. Ποια η σχέση της με την αινιγματική γυναίκα που ψάχνει σε ένα άλλο τρένο, μια άλλη στιγμή, κάποιον που συνδέεται με τον θάνατο της μάνας της και με τον μυστηριώδη άντρα που έρχεται από την Ανατολή κουβαλώντας ένα μυστικό με σκοπό να ζητήσει αντάλλαγμα; Ποίηση με φόντο την ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία, όπου οι ρυθμοί, οι υφές και τα χρώματα του Έπους του Γκιλγκαμές συνυφαίνονται με εκείνα της αναγεννησιακής ποίησης της Κύπρου και της Κρήτης, ενώ η αστυνομική λογοτεχνία συναντά το δημοτικό τραγούδι και τη γυναικεία ποίηση της αρχαιότητας. ΡΟΚΑΣήμερα κλείνεις τα δεκαεννιά.Κάθεσαι στην αυλήκαι γνέθεις.Απέναντι η θάλασσαβλέπεις ένα καράβιμε δυο κάτασπρα πανιάκαι στον ουρανόμικρά συννεφάκια που πέφτουνκάθε τόσο στη ρόκα σου.Τα πιάνεις με τα δάχτυλατα στρίβεις και τα δένειςπάνω στο αδράχτικι ύστερα το γυρίζεις με δύναμησαν σβούραώσπου γίνονται κλωστή. Εδώ και λίγη ώρα ακούςτα παιδιά της γειτονιάς που παίζουνε χελώνα.«Χελιχελώνα, τι κάνεις μες στη μέση;» Η μάνα κι η γιαγιά σου δίπλαξύνουν το μαλλί.«Εγώ» τους λες με ύφος έντονο«δεν θα γίνω Πηνελόπη».«Και τι θα κάνεις, Ήριννα, παιδί μου;»ακούγεται η γιαγιά.«Θα κάνω τη ρόκα κάλαμοκαι το νήμα ποίημα».